Honderd jaar eenzaamheid

In 1967 verscheen Gabriel García Márquez' meesterwerk Honderd jaar eenzaamheid, waarmee de Latijns-Amerikaanse literatuur definitief op de wereldkaart werd gezet. Honderd jaar eenzaamheid verhaalt van het exotische en tragische geslacht Buendía, dat de stad Macondo op het moeras veroverde, ruim een eeuw voordat de stad haar apocalyptische einde vindt. Natuurrampen, exploitatie en meedogenloze oorlogen bepalen de geschiedenis van de Buendía's, waarvan de stichter José Arcadio, een alles beproevende amateur-alchemist, onder meer bewijst dat de wereld rond is: een zinvolle, zij het late ontdekking.